interview door Marlies Augustijn 21.09.2010

Vorig jaar al interviewde Marlies Augustijn mij naar aanleiding van een opdracht voor het vak Nederlands op het Gymnasium te Gorinchem. Zie hieronder het resultaat met uitzondering van de foto\'s.


Bert van Meeuwen: saxofonist, gitarist, muzikant
 
Aan de rand van Hardinxveld woont Bert van Meeuwen in een redelijk groot dijkhuis. Moderne woonkamer met een verzameling lp’s – “Helaas is de pick-up al een paar jaar geleden stuk gegaan…” – en een enorme foto van de Rolling Stones. Eigen muziekstudio met een drumstel, piano en sax. Aan de muur hangen daar een stuk of vijf plankjes met cd’s. “Ik heb er nu zo’n dertig gemaakt met verschillende bands.”
 
Bert van Meeuwen (1953) is  muzikant. “Als tiener luisterde ik naar de radio en keek ik videoclips. Ongeveer in die tijd ontstond ook de popmuziek. Ik begon toen met gitaar spelen, omdat de muziek die ik hoorde en zag me erg aansprak. Van mijn ouders kreeg ik een gitaar toen ik de brugklas gehaald had.”
Al snel werd zijn hobby een stuk serieuzer en begon Van Meeuwen in verschillende bandjes te spelen. Zijn ouders zagen dit in eerste instantie iets minder zitten, vertelt hij: “Het was allemaal goed en wel die muziek, maar ik moest eerst maar                                     Bert van Meeuwen    (foto)                                    een beroep leren.”
 
Van Meeuwen ging toen naar de pabo. “Dit was een ‘echte’ opleiding volgens mijn ouders.” Daarna ging hij naar het conservatorium. “Ik volgde de opleiding schoolmuziek en leerde hiervoor piano spelen. Later ontdekte ik ook de saxofoon, het instrument dat ik nu vooral bespeel in mijn bands. Bij de dorpsfanfare, waar ik een koor dirigeerde, hadden ze namelijk een sax over die helemaal verrot was. Ik mocht hem meenemen en liet hem opknappen voor honderd gulden. Er is daarna drieduizend gulden voor geboden!”
Op het conservatorium kreeg je een klassieke opleiding, popmuziek werd niet serieus genomen. “Er was in mijn tijd wel een soort ‘popklasje’, maar dat stelde niet zoveel voor. Tegenwoordig speel ik toch veel pop, blues en steeds vaker jazz, meestal geďmproviseerd. Mijn helden komen dan ook uit de jazzmuziek: saxofonisten Sonny Rollins en Joshua Redman. Blues vind ik het meest geweldig om te spelen, daar zal ik nooit mee ophouden.”
Hard werken is het zeker als muzikant. “Ik geef drie dagen per week les op het atheneum in Schoonhoven. Vroeger speelde ik soms in zes bands tegelijk, maar dat”, vervolgt Van Meeuwen lachend, “werd me toch echt iets te veel. Mijn favoriete band toen, was mijn eigen band Bert’s Bop. Ik bepaalde zelf de muziek die we speelden, dus dat was fantastisch! Op dit moment zijn mijn belangrijkste bands, de Eelco Gelling Band en The Gadget Blues Band, en speel ik vaak mee als gastmuzikant in andere bandjes. Het optreden zelf is natuurlijk erg intensief en het reizen in binnen- en naar buitenland ook. We spelen vaak in het noorden van het land en dan ben je inclusief reistijd toch al snel twaalf uur verder. Het repeteren en studeren vergt daarnaast veel tijd en we zitten soms dágen achter elkaar in de studio om een cd op te nemen.”

 
  
                        Bert’s Bop           (foto\'s)                                                      The Gadget Blues Band
Van Meeuwen heeft voor het onderwijs de lesmethode Soundcheck geschreven. De insteek is om alle leerlingen gitaar te leren spelen, daar worden de lessen aan opgehangen. “Het is eigenlijk een soort hit binnen de school geworden, bijna alle leerlingen vinden het leuk en zijn dan ook zeer geďnteresseerd.”
Wat ineens opvalt is het zilveren beeldje van een saxofonist op tafel. Een prijs voor zijn spel misschien? “Het lijkt inderdaad op een award, maar het is gewoon een cadeau hoor”. Hij heeft nog geen grote prijzen gewonnen in zijn muziekcarričre, maar die zijn er eigenlijk ook bijna niet. “Er zijn wel veel prijzen te winnen in de klassieke muziek, maar in de popmuziek niet zoveel. Wel heb ik een keer de prijs voor ‘Beste Saxofonist’ op een festival gewonnen, maar dat was eigenlijk belachelijk aangezien er in maar één of twee bandjes een saxofonist meespeelde.”
 
Terwijl zijn ogen oplichten, vertelt Van Meeuwen: “In de toekomst zou ik heel graag nog willen optreden op het North Sea Jazzfestival. Dit is een paar keer bijna gebeurd, maar helaas gingen de Amerikaanse jazzbands voor mijn bluesbands. Wel heb ik bijvoorbeeld met de Eelco Gelling Band twee keer op Sziget, een super groot en bekend festival in Hongarije, gestaan. Ook heb ik met bekende artiesten samengespeeld, zoals Golden Earring en Jamai. Jamai is een oud-leerling van me waar ik nog steeds contact mee heb en hij deed mee aan Idols toen ik hem lesgaf. Hij belde me  op: “Mijn moeder heeft me opgegeven voor Idols, maar denk jij
dat ik daaraan mee moet doen?” Ik wist niet eens
wat dat Idols was en zei: “Ja, als het jou wat lijkt, doe maar!”  (foto)
 
Je zou denken dat zo’n ervaren en goede saxofonist wel      een keer uitgeleerd is, maar dat is – natuurlijk – helemaal niet zo. “Ik ben steeds meer gaan improviseren, maar het lezen van bladmuziek is daardoor soms lastiger geworden. Het componeren van muziek gaat daarentegen vrij gemakkelijk”, zegt Van Meeuwen. “Ik componeer een flink deel voor de bands, bij de Eelco Gelling Band gaat dat samen met Ron Krop (een andere bekende muzikant red.) Echt veel tijd kost het niet, omdat het een proces is dat altijd doorgaat. Ideeën voor nummers komen overal vandaan. Soms door iets wat je hoort of leest, soms door alleen een ritmisch ideetje of een paar akkoordovergangen op een piano of gitaar, soms door een tekst of tekstflarden. We zijn ook weleens de studio ingegaan zonder dat we ook maar één noot van tevoren hadden gecomponeerd. Dan moet de inspiratie ter plekke en vooral van elkaar komen.”
Van Meeuwen is erg tevreden met zijn muzikale carričre. “Ik hoef niet per se meer dan ik nu bereikt heb. Ik hoop dat de nieuwe cd met tour van de Eelco Gelling Band een      
succes wordt, vooral binnen het muziekcircuit. Het is                           Bert van Meeuwen  Foto                    bovenal fijn dat ik een goede combinatie heb gevonden
                                                                  tussen het lesgeven en mijn bands. Als ik dinsdag de
school instap ben ik blij, maar als ik er donderdag weer
uitstap op weg naar mijn bands ben ik ook helemaal
tevreden.”
 
Door: Marlies Augustijn
 

Terug